فرا رسیدن سال ۱۳۸۵ خورشیدی بر همه ایرانیان، بخصوص هرمزگانیهای عزیز مبارک باد.

خوشا فصلي كه دور از غـــــم          هَمَه كَ شُـــــــــــــنَه وا شُـــــــــــــنَه
دست وا دست سايَه وا سايَه          شارَفتــــــــــــــه خُـــــــنَه وا خُـــــــنَه
خَزُنِ زردِ ايسالُن نوبتي تمُنِن           بهار از راه اَرسيدِن زندگي چه جُنِن
بيايـــن با هم بَشيــــم يــــاور           هَمَه همــــــــــراه و هم بــــــــــــــاور
دلُن راه شُبَـــــش وا هـــــــــم           جُـــــــدا نَبـــــوت دل از دلبــــــــــــــر
خَزُنِ زردِ ايسالُن نوبتي تمُنِن           بهار از راه اَرسيدِن زندگي چه جُنِن
بُــــدو پيشُـــــم بُدو پبشُــــــم           بُـــدو اِي نوشُــــــم و نيشُـــــــــــــم
بُــــدو اي آخريــــن عشــــــقُم           دوا دارِ دلِ ريـــشُـــــــــــــــــــــــــــــم
خَزُنِ زردِ ايسالُن نوبتي تمُنِن           بهار از راه اَرسيدِن زندگي چه جُنِن

ترانه لبخند از ابراهیم منصفی - نوروز ۱۳۶۰

با آرزوی هرمزگانی آبادتر،
هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز.

قسمتى از شعر "نيستى و نيستم - امينه دريانورد"

درمیان نگارش هاي تاريخي-جفرافيايي، رساله منفردي كه در شناسايي آبادي يا ناحيه كم شناخته اي نوشته مي شود ، ارزشمندي و مرتبتي والا دارد. (ايرج افشار، مقدمه كتاب فين بندرعباس)

بارها با خودم فكر كرده ام استانم فقير است يا غني، محروم است يا توسعه يافته؟ جواب آن را هم در انديشه هايم مرور كرده ام، براي هر كدام از آنها یک دل مشغولي به خويش داده ام. مي گويم كه غني است چون ثروتمند است و بار اقتصادی کشورم را بر دوش دارد قدمت دارد و به گواهی تاریخ همیشه در تجارت کشور نقش بسزایی داشته است. مردمانی پاک نیت و تلاشگر و سخت كوش دارد، دارای صنایع، معادن، اسکله و بارانداز های بزرگ میباشد. گلوگاه افتصادي ايران ميباشد و شريان حيات بازرگاني ايران از اينجاست. اما مي گويم فقير است چون هنوز هم ما هرمزگانيها به خود باوري نرسيده ايم. هنوز دستمان را مي گيرند و چون كودكان به اين طرف و آنطرف كشيده ميشويم. هنوز تصميم گيرنده نيستيم و برايمان تصميم ميگيرند.

درست است كه شریان اقتصاد ايران از اينجاست، اما سهم ما از آن چيست!؟ جز اينكه سود و عوارض گمركي و ماليات و حتي عوارض راهداري آن به خزانه كل كشور مي رود ( البته ايران كشورمان ميباشد و كسي كه جانش را برايش فدا ميكند خوشحال ميشود كه مام وطن، انبانش بيشتر شود و برای نگهبانان تنگه هرمز و پاسداران خلیج همیشه فارس باعث افتخار میباشد ). اما اين استان حتي حق داشتن يك جاده مناسب براي حمل اين همه ماشينهاي كالا بر را ندارد كه متاسفانه هر رور شهروندان اين استان بايد قرباني آن شوند و بيشترين تلفات رانندگي را در پي داشته باشد؟! بدترين قطار و واگنهايش سهم ما باشد، پروازهای کم و هواپيماهاي نا مناسب و تاخيري داشته باشد. آنهم استاني كه اولين فرودگاههاي بين المللي ایران را دارا بوده است ( بندر لنگه ، بندر جاسك )

به قول معروف انگاري فقط بايد بوي كباب را بشنويم و كبابش را ...

 همیشه نوشتن با سیاست عجین بوده است. نمی توان نوشت اما خود را از سیاست دور دانست و نظاره گر آن بود. اما هستند کسانی که سیاست فرهنگی را پیشه خویش مینمایند و به هیچ عنوان از حق و حقیقت رویگردان نیستند و حرف دل نوده ها را میزنند و دلشان در گرو مهر آنان میباشد. هتک حرمت آنان را نمی کنند و مجیز گوی کسی نمی شوند. عشق به مردم و خود را از آنان و آنان را از خود دانستن و نراندن هنر زیبایی میباشد که بر هر صاحب فکری الزامی است.

استاد عبدالرحمن فرامرزی مردی از خطه جنوب بود که   نثري روان وشيرين، قلمي دلچسب و دلنشين داشتند.خوش ذوق و بذله گو، خوش برخورد و خنده رو، بي باك و بي ريا، دلير و بي پروا، صاحب قلم سحرگونه و معجزه گر بودند. حضورگرم و استعداد خلاق و سجاياي اخلاق به تمام داشتند.آزادفكر و فروتن و متواضع و حاضر جواب و زيرك بودند در عين سادگي نوشته هايش تاثير برانگيز و شاهكار ادبي بود و بی جهت نیست که به او عنوان پادشاه قلم دادند  تراوشها فکری او در این دو جمله مشخص میشود :

هر ملتي كه آزادي فكر او زياد باشد استعداد او براي ترقي بيشتر است.

جهانگيري آنقدرها مشكل نيست مسئله مشكل جهانداري است.