همیشه نوشتن با سیاست عجین بوده است نمی توان نوشت اما خود را از سیاست دور دانست و نظاره گر آن بود  اما هستند کسانی که سیاست فرهنگی را پیشه خویش مینمایند و به هیچ عنوان از حق و حقیقت رویگردان نیستند و حرف دل نوده ها را میزنند و  دلشان در گرو مهر آنان میباشد هتک حرمت آنان را نمی کنند و مجیز گوی کسی نمی شوند عشق به مردم و خود را از آنان و آنان را از خود دانستن و نراندن هنر زیبایی میباشد که بر هر صاحب فکری الزامی است

استاد عبدالرحمن فرامرزی مردی از خطه جنوب بود که   نثري روان وشيرين، قلمي دلچسب و دلنشين داشتند.خوش ذوق و بذله گو، خوش برخورد و خنده رو، بي باك و بي ريا، دلير و بي پروا، صاحب قلم سحرگونه و معجزه گر بودند. حضورگرم و استعداد خلاق و سجاياي اخلاق به تمام داشتند.آزادفكر و فروتن و متواضع و حاضر جواب و زيرك بودند در عين سادگي نوشته هايش تاثير برانگيز و شاهكار ادبي بود و بی جهت نیست که به او عنوان پادشاه قلم دادند  تراوشها فکری او در این دو جمله مشخص میشود :

جهانگيري آنقدرها مشكل نيست مسئله مشكل جهانداري است

استاد عبدالرحمن فرامرزی از نوابغی بود که در سال ۱۲۷۶هجری شمسی در روستاي گچويه مركز بلوك فرامرزان از توابع بستک هرمزگان دیده به جهان گشود  در ۵سالگی به همراه خانواده به بحرین ( آن زمان جرو میهن عزیزمان ایران بود )رفت و در آنجا به تحصیل پرداخت و از همانجا مقاله نویسی را شروع نمود و با نشریات استخر و عصرآزادی شیراز همکاری می نمود و پس ار آن با نشریات الاهرام و المقطم مصر به زبان عربی مقاله می فرستاد

او برای ادامه تحصیل به عربستان رفت و پس ار آن به ایران برگشت و به تهران رفت و در آموزش و پرورش به حرفه معلمی روی آورد ودر دارلفنون و دارالمعلمین به تدربس ادبیات فارسی و عربی مشغول شد و در این مدت با نشریات اقدام،  شفق سرخ، ارمغان  و ستاره ایران همکاری میکرد که پس ار آن به اتفاق برادرش در سال ۱۳۰۶اقدام به نشر مجله تقدم نمود که پس از مدتی این نشریه تعطیل شد

برادران فرامرزي روزنامه «آينده ايران»به صاحب امتيازي  عادل خلعتبري (كه از سال ۱۳۱۷ به طور نامنظم نشر مي يافت) زير نظر خود به عنوان روزنامه سياسي انتشار دادند كه بخاطر  مقالات ملي و وطن پرستانه برادران فرامرزي و حمله به بيگانگان در سال۱۳۲۰شهرت و محبوبيت زيادي يافت و همين امر باعث توقيف آن  در در ديماه ۱۳۲۰  گرديد

چهارشنبه ششم  خرداد ۱۳۲۱ روزنامه ديگري به نام كيهان به روزنامه هاي عصر تهران افزوده شد ـ صاحب امتياز اين روزنامه عبدالرحمن فرامرزي بود روزنامه كيهان به محض انتشار مورد استقبال قرار گرفت، زيرا روزنامه خوانها مي دانستند كه نويسندگان روزنامه كيهان در حقيقت همان نويسندگان روزنامه توقيف شده «آينده ايران» هستند. پس از مدتی دكتر مصباح زاده  صاحب امتياز كيهان شد،( پسر مصباح ديوان كه مدت زماني حكومت بندر لنگه و بندرعباس را بر عهده داشت) و فرامرزی سردبیر کیهان گردید

فرامرزی مقاله های زیادی انتشار داده است که بعضی از آنها از شاهکارهای نثر معاصر بشمار میرود . نوشاد ، پیر سیاست ، خلیل اشبهی و ع . کنجکاو اسامی مستعار عبدالرحمن فرامرزی است

مقاله استاد فرامرزی در رابطه با فلسطین در آن زمان همه را به واکنش بر انگیخت و این اولین باری بود که نویسنده ای در ایران از حقوق فلسطینیان صحبت میکرد و آنها را صاحبان اصلی سرزمینشان میدانست

استاد فرامرزي ادبيات فارسي و عرب را به كمال مي دانست. به فرانسه هم آشنايي داشت. شاعر بود اما كم و سنجيده مي سرود. معلم و استاد دانشگاه و وكيل  دادگستري نيز بود وی  جزو اولین کسانی بود که از طرف رادیو ایران دعوت به همکاری و  مشغول به کار شد  

در دوره ۱۵ و۱۶ نماينده لار ، ۱۷ و ۱۸  از خوار و ايوانكي ورامين در دوره۲۰ از بندر لنگه نماينده مجلس بود

تالیفات او شامل داستان دوستان ،  حیات ادبی ،  زبان مطبوعات ،  مجموعه مقالات ،  رشحات قلم ،  دستور زندگانی  و دوره مجله علمی و ادبی تقدم بود

استاد فرامرزی در بیستم  تیرماه ۱۳۵۱بر اثر عارضه قلبی دیده از جهان بگشود.  روحش شاد.